Blue Flower

Zaterdag 16 Oktober werd voor het eerst sinds feb 2020 weer eens gedamd door het CT Limburg team. Het was meteen de verste uitwedstrijd sinds heel lange tijd en ook meteen de verste van dit seizoen. In de aanloop naar de wedstrijd kostte het Andy veel telefoontjes om de 2 teams compleet te krijgen maar na een late switch op vrijdag was het eerste team compleet en was het te laat om nog aanvulling van het 2e team te krijgen.

Ook de reis naar Eibergen kende tegenslagen, we waren nog niet goed en wel uit Urmond vertrokken of we kregen de mededeling dat de A73 achter Venlo afgesloten was.  We moesten via Duitsland en ook daar moesten we weer van de autobahn af om via “provinciale wegen”  de laatste 60 km te rijden.  Kun je in Nederland nog bij praktisch elk tankstation gewoon koffie krijgen en naar het toilet kunnen gaan, in het welvarende Duitsland kent men die luxe niet. Na 2 tankstations moest toch de lokale sportschool uitkomst bieden voor de persoon met onhoudbare hoge nood.

De chauffeur  Erik had een vermoeiende reis achter de rug toen hij om 12.01 uur zijn auto parkeerde nabij de Duitse grens in een verder fraaie omgeving. Volgens Peter waren de laatste 75 km net zo mooi als in Limburg en zeker met fietsen kon hij zich voorstellen was het nog gemakkelijker.

Dan de wedstrijd, er zaten 51 dammers bij elkaar om een wedstrijd te spelen.  Friezen en Limburgers troffen elkaar want er waren 6 teams. We begonnen spijtig genoeg met een 0-2 achterstand vanwege ons lege bord. Vervolgens was het Rob die het niet kon bolwerken tegen zijn tegenstander en het werd 0-4.

Tot overmaat van ramp liep Peter in een zetje en kwam op schijfachterstand. Deze keer wist hij zich niet zo taai te verdedigen om er een remise uit te slepen en het werd 0-6. 

Vervolgens had  Theo uitstekend partij geboden maar ook hier besliste  een zetje de strijd en werd het 0-8.

Het was Marcin die het eerste puntje voor ons pakte met een degelijke partij die dus remise werd. (1-9)

Ook Dré was onder druk komen te staan tegen een in Limburg wonende tegenstander maar had op de 37e zet gewoon 37-31 kunnen spelen en was dan uit de problemen gekomen. Hij deed het fout en dus werd het 1-11.

Leo leek overwicht te hebben in zijn partij maar zijn tegenstander maakte behandig remise 2-12

Het slotakkoord was voor Erik, net zoals Tom Henriquez destijds specialist was om tegenstanders naar een moeras te leiden zo liet Erik zijn tegenstander in een heel ingewikkelde partij te verleiden. Erik bleek hierin beter uit de voeten te kunnen en had na de lange autorit ook nog eens de langste partij maar hij won die wedstrijd en zorgde zo voor de eerste zege en bepaalde de eindstand op 4-12.

Ons wachtte een lange rit naar het zuiden maar de dj in de auto zette een passend nummer op van Gerard Maasakkers dat gaat over de 40km lange voettocht van Valkenswaard naar Handel. Als je die tocht moet lopen dan is het ritje Eibergen-Maastricht toch niet zo zwaar. Nu wachten 2 thuiswedstrijden (nou ja daar kun je ook niet te voet naar toe) om het blazoen weer op te poetsen.