Blue Flower

(verslag van de gevoelsmatig met 9-7 gewonnen , maar formeel met 9-11 verloren wedstrijd tegen Lent door Dennis Joosten)

 

Het was een ietwat druilerige dag…om 9.00 uur ’s ochtends stonden de strijdmakkers Dick en Ger voor de deur…op naar Urmond…op naar Lent…ja, het roemruchte Lent van, pak hem beet, zo een 40 jaar geleden…in 1979 kampioen van Nederland geweest, destijds…u ziet, ook in die tijden speelde geld al een invloedrijke rol in de uitkomst van de competitie…en laat de Maastrichtse hoofdmacht daar nou net niet aan meedoen…(voor zover bekend?!) speelt eenieder voor het plezier, en daar valt geen cent mee te makken…want het plezier is nu eenmaal onbetaalbaar!…welnu, dus op weg naar Lent….verdere uitweidingen zal ik u maar besparen, want er valt toch wel het een en ander te notuleren betreffende de nog te spelen wedstrijd…

 

Ruim op tijd in Lent aangekomen, geen muur te bekennen (zoals in Lunteren), dus dat scheelt alweer het nodige discussiewerk…edoch…een kleine opmerking dient gemaakt te worden, daar anders de geschiedschrijving grof geweld zou worden aangedaan…we waren niet met 10 man aanwezig, doch slechts met 8 man…u leest het goed…8 man!…de tijding was al in Urmond aangekondigd… onze mannen uit België, Valère en Julien, zouden niet achter de door hun zo geliefde borden verschijnen…Valère verscheen wel, maar dan een dag eerder in het ziekenhuis…een bloeding, was de tijding…daardoor kon Julien Kumbi ook niet worden opgehaald vanuit de Europese hoofdstad, Bruxelles, geheten…dus…wiskundig was nog steeds (het wordt hoog tijd dat dat eens verandert) dat 10 man minus 2 man als resultaat 8 man oplevert…daar stonden we dan…dus, met 8 man (?!)…invallers konden niet meer gevonden worden, daar wij het tweede team geen trauma wilde bezorgen…ook wel weer begrijpelijk…

 

U ziet…ik kan nog uren schrijven over de wedstrijd, zonder ook maar een woord te weiden aan het onderwerp…doch ik kan u dit niet aandoen…mijn vingertjes tintelen om aan het daadwerkelijk wedstrijdgebeuren enige alinea’s te wijden…

 

Dus, iets na klokslag 12 uur… Lent had om enige tijd gevraagd inzake de te formeren opstelling…Gijs was zo vriendelijk (of was hij iets te vriendelijk ?) geweest om te vertellen dat we met 8 man waren…dus, na een aantal minuten kwam Lent met zijn opstelling…10 minuten nadat de klok twaalf geregistreerd had, konden de eerste klokken ingedrukt worden…zo geschiedde…

 

Na precies 120 minuten gebeurde datgene wat we al verwacht hadden…4-0 voor de thuisspelende vereniging…actie “inhaalslag” moest worden ingezet…als eerste pion werd meesterspion Bèr ingezet…hij speelde met zwart tegen Joppe Lemmen…het ratingverschil bedroeg ruim 180 punten voordelig voor Joppe, doch Bèr had daar totaal geen boodschap aan…en terecht!...de opening behelsde de eerste grofweg 10 zetten de Kellervariant…om op de twaalfde zet middels het inleidende 22-28 het centrum te gaan bezetten…door onze Bèr te verstaan…op de 23e zet had Bèr al de velden 22, 23, 24 en 25 bezet…daar Joppe zich niet in een eerder stadium uit de inmiddels gerealiseerde KVO uitruilde, zag hij zich gedwongen om de positioneel zwakkere 33-29 ruil uit te voeren…de positie van Bèr werd steeds beloftevoller…nadat de man uit Lent op de 42e zet 48-42 speelde, kon Bèr zijn slag slaan…met 18-22, gevolgd door 17-21 een doorbraak met een zekere winst…doch hij speelde eerst 17-21, en vervolgens 21-27…in het hieruit volgend slagsalvo wist Joppe er nog een remise uit te halen…5-1…

 

Eric, u weet wel, de held van twee weken geleden, trof ook nu weer een niet bepaald makkelijke tegenstander aan…Maarten Nas is de naam…de tweede man van Lent…ook nu was het ratingverschil wederom ruim 110 punten voordelig voor Lent, doch ook Eric weet wel wat dat allemaal waard is na zijn zege twee weken tevoren…de eerste vijf zetten waren wederom aan Keller gewijd om op de 6e zet door Maarten af te wijken middels de ruil 29-24…een poging werd ondernomen om onze man op te sluiten in een KVO stelling, doch Eric wist dit subtiel te ontwijken om zich vervolgens meer en meer op het centrum te richten…opvallend was dat het merendeel van de ruilen door Maarten geïnitieerd werd…of door onze Eric afgedwongen werd…het is maar hoe je er tegen aan wenst te kijken…hoe dan ook…na 40 zetten werd tot remise besloten…6-2…

 

Onze scribent, verantwoordelijk voor dit geklad op het virtuele papier, trof de ruim 150 rating punten hogere Marco van Bronswijk… went u zich er maar aan…de tegenstanders hebben standaard stuk voor stuk een hogere rating dan ons…na een 1. 33-29  19-23 2. 39-33  14-19 etc. opening bediende de tegenstander zich op de 5e zet van de ruil ingezet door 29-24…er werd vervolgens omzichtig naar een klassieke stand geschoven waarbij het evenwicht niet verstoord werd…in een 4 om 4 stand werd de remise getekend…7-3…

 

Vervolgens was het de beurt aan onze Gijs…in tegenstelling tot hetgeen geschreven werd in voorgaande alinea, zowaar een tegenstander van nagenoeg gelijke rating met Gijs…daarvoor hebben we Gijs!...Gert van Willigen moest het maar gaan rooien tegen onze sterspeler…met een soortgelijke opening zoals de opening van de scribent, althans de eerste 6 zetten, leidde het vervolg tot een ruilwisseling…Gert, met zwart spelend, zocht veld 27 op, hetgeen door Gijs twee keer aangevallen werd om vervolgens de schijf af te ruilen…zodoende kwam de korte vleugel van Gert onder druk te staan…insluitende bewegingen werden op het bord getoverd door Gijs om de omsingeling te completeren…om vervolgens het geheel vakkundig af te maken…7-5…

 

Dick Huitink nam het op tegen de (hoe kan het ook anders!) bijna 160 ratingpunten hogere Joop Geurts…na een 1. 32-28  19-23 opening werd het klassieke pad gekozen…na enkele ruilen, geïnitieerd door Dick, speelde Joop op de 27e zet 13-18…gevolgd door de ruil 28. 28-22  17x28  29. 33x13  9x18…dan, op de 39e zet deed Joop 13-18…hier had Dick de beslissende klap kunnen uitdelen door 26-21 te spelen…een gewonnen stelling…echter…er werd 33-28 gespeeld…uiteindelijk haalden beide heren een dam, waarbij Dick op zet 54 alsnog de mogelijkheid werd geboden de strijd in zijn voordeel te beslissen…het geschiedde niet…waardoor Joop via een 5 om 4 de remise wist af te dwingen…8-6…

 

0Toen gebeurde er iets vreemds…de partij tussen Karel en Eep van Manen…niet dat de partij tot het vreemde behoorde…maar wel dat we eindelijk een tegenstander gevonden hadden die een lagere rating had dan de onze…Eep moest het met een veertigtal ratingpunten minder doen…een alternatieve opening werd gespeeld door Eep, waarbij 4 schijven werden geruild en hij een randschijf moest nemen…vervolgens ging Karel steeds meer het centrum beheersen, waarbij zijn tegenstander de randen op zocht…na ruim veertig zetten bezette hij bijna continu, met zwart, de velden 28 en 29…de tegenstander voortdurend onder druk zetten…dit leidde na 62 zetten tot de overwinning…8-8…

 

Was het dan toch nog mogelijk…een 10-10 uit de strijd nemen?…

 

Andy trof houwdegen Chris Roeleven…al een leven lang bij Lent…zover ik mij kan herinneren…Andy trok met zijn troepen het centrum op…de 29e zet leverde een 3 om 3 op…6 schijven van het bord…opgeruimd staat netjes…vervolgens werd het gesloten klassiek…na enkele ruiltjes, over en weer, stonden er nog 12 schijven op het bord…het evenwicht werd niet meer verbroken…9-9…

 

En dan…als laatste…onze nieuwste aanwinst…Ger…die speelde tegen de sterkste van het hele gezelschap dat zich Lent mocht noemen…Steven Wijker is de naam…1400 rating…winnaar Brunssum Open 2008…ratingvoordeel maar weer eens 250 punten…de eerste 9 zetten stormde Ger naar voren…naar veld 24, met wit spelend…om met de 10e zet enige stabilisatie te garanderen door de terug ruil 29-23 er in te gooien…het werd een strijd tussen het centrum, toebehorend aan Ger, en de flanken, toebehorend aan Steven…na enkele ruilen bleef het toch ietwat onorthodox…een twee om vier, uitgevoerd door Steven, kondigde het begin van de eindstrijd aan…uiteindelijk belandde er 4 Lentse schijven tegen 4 Maastrichtse schijven…wel, met doorbraak voor Lent…na een marathonpartij van maar liefst 69 zetten moest Ger de hand geven…11-9…

 

Het enige dat ik nog kan zeggen na mijn vakantie in Duitsland en Oostenrijk…wie konnte es passieren??

 

Uw scribent

In een poging om het uitgestorven LK persoonlijk nieuw leven in te blazen na een dreigend roemloos einde met slechts 4 deelnemers is beslotenhet LK persoonlijk te spelen op een clubavond van een van de clubs. Dit keer is Maastricht de gastheer en dat betekent dat veel Raes Damclub Maastrichtspelers meedoen aan dit LK persoonlijk. Hierdoor zijn er maar liefst 18 deelnemers gestart! Het is een nieuw goed begin voor het LK persoonlijk dat door de 18 deelnemers is bereikt en hopelijk nu ook een spannend toernooi waarbij de spanning lang gehandhaafd wordt.

De eerste ronde stond in het teken van de strijd tussen David en Goliath. De 9 sterkste spelers speelden tegen de 9 zwakste spelers. Bij de zwakste spelers was er uiteindelijk later op de avond een held die een punt voor de poorten van de hel wist weg te slepen.

Als eerste won Bert Verton van Haije Kroodsma  middels een onvervalst "van Gortel"- zetje. Reeds vele Maastrichtenaren zijn in confrontaties met teams van de Vaste Zet slachtoffer geworden van dit zetje. .Dieter van Gortel, Wil Janssen gingen Bert Verton reeds voor.

Vervolgens was het Dick Huitink die zijn clubgenoot Theo Blom niet ontzag en middels een dubbele combinatie de partij in een keer beslechtte.

Vervolgens was het Erik de Gouw die, na een schijfverlies in de opening een schijf, de meerdere moest erkennen in het duel met Wiel Maertzdorf.

Ook Ben Willems speelde tegen een oud Limburgs kampioen Harry Velraeds maar ook hij kon geen potten breken en verloor.

Vervolgens was het Ber ten Haaf die zich kandidaat stelde voor de titel. Hij (hoeveel jaren al niet meer meegedaan aan een LK?) boekte een zege op Dré Peeters. Ook 3 weken geleden speelden ze tegen elkaar en Dré was uit op revanche na een verlies in een sterke partij van 3 weken geleden, maar een meerslagje werd hem funest.

Vervolgens verloor  Dré Verheggen van Limburgs kampioen Martijn van Gortel. Over de eerste 30 zetten kon hij wel tevreden zijn omdat hij een aantal combinatieve dreigingen in zijn stand had kunnen vlechten maar Martijn had geen enkel moment last van concentratieverlies. Na een minder goede voortzetting van Dré was net teveel en hij werd in een wurggreep geplaatst waar hij alleen met schijfverlies uitkwam maar ook toen was er geen redden meer aan.

Vervolgens werd Alain Claes de held van de avond want in gevecht met clubgenoot Valere Hermans speelde hij vrij probleemloos remise en debuteerde zo voortreffelijk in een Nederlands Limburgs LK. Het alternatieve Belgisch persoonlijk kampioenschap kan best wel spannend worden.

In een partij tussen 2 oud Limburgs kampioenen n.l. Gijs Schoenmakers tegen Toon Pierik wist Gijs een klein voordeeltje in zijn partij uitmonden in een 4 om 2 eindspel. Hij moest heel nauwkeurig zijn 3 schijven met een dam verdedigen tegen een dam en een schijf. Langzaam maar zeker schoven de schijven richting naar dam. Toon zag nog een mogelijk damafname door 2 schijven maar het niet zien van een damafname door 3 schijven werd hem noodlottig.

Ook in dit kampioenschap gaat Peter Bronstring voor de titel de meeste speeltijd. Hij won van de debuterende Harrie Disch na een marathonpartij. Harrie had de remise bij een 4 om 4 op het bord maar had teveel ontzag voor de dam van zijn tegenstander. Hij offerde eerst 3 schijven voor hij ook een dam nam. Toen was het te laat , Peter haalde snel een 2e dam en kon toe Harrie zijn dam afnemen voordat hij een schijf kon veroveren. Wellicht had Harrie slechts een schijf hoeven te offeren.

Om de goede sfeer te benadrukken hoeven we slechts te vermelden dat Harrie na afloop  Peter meenam naar Heerlen en hem daar keurig thuisbracht.

12 December de volgende ronde waarin de kanshebbers tegen elkaar mogen spelen en de verliezers mogen hopen op een harmonika effect waarin zij een aantal spelers omhoog kunnen duwen en de winnaars kanshebbers omlaag duwen... 

 

 

Na het gelijkspel in de uitwedstrijd tegen Nieuwland het vorig jaar met 9 personen hadden we de hoop op een overwinning thuis met een compleet team. Het mocht niet zo zijn omdat velen hun niveau deze keer niet haalden.

De wedstrijd begon voortvarend van onze kant. Binnen de korste tijd hadden Henri en Luc gewonnen van hun zwakste spelers en stonden we met 4-0 voor! De tactische opstelling van de tegenstander kwam hun goed van pas, want Henri en Luc behoren tot de strekste spelers van ons team. Het gevolg was dramatisch voor ons. Via nederlagen van Theo, Michel, Max, Marcin en Ben kwamen we op een 4-10 achterstand. We hadden gewoon niet onze dag. 

Achtereenvolgens scoorden Jeroen, Ber en Peter een remise en werd de eindstand 7-13 bereikt.

Het meest opmerkelijke was nog dat Peter dit keer met wit speelde maar toch ook nu weer de langste partij had en daardoor nog steeds in de race is om nationaal topscoorder voor de tijdduur van zijn partijen in de nationale competitie te worden. Na 4 rondes staat hij al 26 minuten voor op de nr. 2.

Voor de rest een wedstrijd om maar snel te vergeten.

Zaterdag 10 November speelde CT Limburg gelijk in Huissen tegen het CT VBI/Lent/ Nijmegen team. Het reizen naar Huissen had nog al wat voeten in de aarde want sommigen kwamen op eigen gelegenheid en weer anderen moesten die dan weer ergens op een station ophalen.

We verwachtten dat we met maar met 7 of 8 man aanwezig zouden zijn maar het werden er uiteindelijk 9 mede doordat Erik vanuit Huissen nog even naar Elst reed om daar Haije op te halen.

Na de afgelopen 2 nederlagen hoopten we nu toch weer eens 1 punt te behalen. De opstelling van de tegenstander en die van ons werd tot 2 keer toe na de start met ieders toestemming gewijzigd. Uiteindelijk had dan ook iedereen een partij.

Leo en Peter zaten om mogelijke boetes te voorkomen op de laagste borden (eerst 9 en 10, later 8 en 9) en boekten beiden een heel snelle overwinning op hun jeugdige tegenstanders. 0-4 Jammer dat Peter niet meer leider is in het landelijke klassement van de langste speelduur. Hij zakt nu naar plaats 5 met een achterstand van 2 uur en 35 minuten op de koploper.

Vervolgens speelden Erik, Luc en Theo een verdienstelijke remise 3-7

Haije werd uiteindelijk onze held! Hij speelde remise tegen een 1100+ speler en kreeg voor het eerst in zijn damleven een vetblauwe uitslag. 4-8.

Vervolgens een onverwacht verlies van Jeroen en de wedstrijd was weer helemaal open. 6-8.

Dan speelt Ben weer eens een degelijke remise en is het 7-9.

Vervolgens slaat Dré de plank helemaal mis en verliest en is het 9-9.

 

 (Vanaf heden zal Dennis Joosten na elke wedstrijd een verslag maken van het team in de klasse 1C,. Het zal een verslag zijn zoals hij de wedstrijd heeft beleefd met de gevoelens van een dammer die net een wedstrijd heeft gespeeld en de bijbehorende emoties van verlies, winst of remise nog duidelijk merkbaar zijn in de inkt die uit zijn pen vloeit. Allereerst het verslag van de wedstrijd tegen de Amateurs ,die zich als Professionals hebben geweerd. Uw schrijver is van een kant teleurgesteld over zijn eigen prestatie maar heel trots op  de prestatie van zijn team. Hoe zich  die emoties in een verslag vertalen leest U hieronder.)

 De ontmoeting met DES Lunteren 2 stond op deze mooie zonnige dag op het programma…een mooie zonnige dag, na de storm…welke storm?...de storm die was losgebarsten (!?) nadat onze scribent (een klein beetje) het vrije woord ontnomen was…u heeft een en ander kunnen lezen in de Maastrichtse pers…na bemiddelingspogingen van onze Andy en een mailtje van Dré was de storm gaan liggen…maar, was het wel een storm?…er wordt beweerd dat het toch een storm was, maar dan in een glas water...als Dré zijn argumentatie aanvangt met een…nouuuu!!...dan kun je gewoonweg niet meer boos zijn op deze Maastrichtse lieveling...overigens, boos was onze scribent geenszins, doch een beetje vervreemd…welnu, nadat de plooitjes weer helemaal waren gladgestreken, wat overigens niet hoefde daar er geen plooitjes te bekennen waren, ging men over tot de orde van de dag… 

Hoe was de stand op de ranglijst…Maastricht 4 punten….DES Lunteren 2 2 punten…(dus niet 22 punten!?)…na een lange reis was het zaak eerst de beentjes te strekken…dat gebeurt in de regel dus aan de bar…aan diezelfde bar werden de bardame Wilma en de barman Jaap gefotografeerd daar zij in het plaatselijke krantje geëerd zouden worden om al hun vrijwilligerswerk…u zult op de foto wellicht twee opgestoken duimen tegenkomen van de strijders Ger en de scribent…bij het strekken van de beentjes aan de bar, werden zij uitgenodigd de foto te mogen opsieren…zonder enige geldelijke vergoeding hiervoor te verlangen, voldeden zij aan het verzoek…

 Na een tijdje voegden de krijgers Karel en Dick zich bij het eerder genoemde illustere gezelschap…al gauw was het woord “de muur” gevallen…u kunt natuurlijk denken aan destijds die muur in Berlijn…of de iets langere versie uit China…nee…het ging om de muur van Lunteren…meer dan 80 jaar geleden heeft een niet nader genoemd ietwat duister figuur op deze muur gestaan…het idee om deze muur te gaan bezoeken, werd in de daarop volgende discussie niet gehonoreerd…dus we bleven aan de bar hangen…uitstekende keuze…

Vervolgens begaf zich een groter deel van het gezelschap, in het kader van de beentjes strekken, naar buiten toe…om vervolgens de wedstrijdbespreking van een ander, bij ons niet nader bekend team (!?), bij te wonen…plots, als een slag bij heldere hemel, trof de scribent dezes ter plekke een evenwichtsstoornis…was het de bespreking van dat andere, ons onbekende team?…de 4 bier van de avond tevoren genuttigd bij damclub Roermond met een zekere Wiel Okrogelnik (was het wel 4 bier…of toch meer??)…of dan toch nog, de onzichtbare hand van Dré die onze scribent aan het tuimelen bracht…hoe het geval ook moge zijn, in een slow motion actie probeerde onze schrijver de gevolgen te beperken, doch de daar geparkeerde 5 fietsen konden de val van onze man ter plekke niet meer verhinderen…na de nodige hilariteit hebben we maar snel weer het clublokaal betreden…

 De klok sloeg twaalf uur…en de wedstrijd kon beginnen…samen met de wedstrijd van DES Lunteren 1 tegen dat andere, ons nog steeds onbekende team…

Ger speelde tegen Gerrit…onze Ger tegen hun Gerrit…oorspronkelijk wilde Ger openen met 31-27…om niet nader genoemde redenen zag hij hier toch van af…het werd 34-29…in de partij werd geen vast stramien gevolgd…duidelijke structuren waren niet te bekennen.…althans, niet voor onze reporter ter plaatse…er werd zodanig omzichtig gespeeld dat een puntendeling eraan zat te komen...en hij kwam!...1-1…

Eric speelde tegen Wim Lammers…één van die Lammers waar Lunteren rijk aan is…heeft wellicht met de goede weidegrond te maken…in een nauwkeurig gespeelde partij van beide kanten, trof men op de 43e zet wederom het remisemonster aan…samen werd er met het monster gedineerd…2-2…

 

Andy speelde tegen de sterkste van Lunteren, Coen Bommel…overigens, bij navraag geen familie van Ollie B. …Andy speelde op 1. 32-28… 17-22 2. 28*17  11*22 ..de Tsjecholev opening…toe maar!…toch week onze man al op de 5e zet af van de openingstheorie…toe maar!…de schijven naderden elkaar en de stand werd steeds complexer…toe maar!…uiteindelijk werd de KVO door Coen toegepast…bij een poging hier uit te ontsnappen, moest Andy een schijf prijsgeven…deze schijf werd 8 zetten later gevolgd door een 2e schijf…4-2…

 Bèr speelde tegen Evert van de Pol…een partij waarin beide heren elkander, op het griezelige af, in evenwicht hielden…ik zal dan ook verder geen bladpapier verspillen aan deze toch nog spannende ontmoeting…5-3…

 Onze man uit Linne, Karel dus, speelde tegen Edwin Loozen…Karel herinnerde zich nog het fameuze jaar 2015, waarin hij in de nationale competitie Edwin aan zijn zegekar bond…”weer eentje erbij”, dacht Karel destijds…Edwin, met wit, ging dit maal voor de oud-Hollandse opening met 1. 33-28 2. 39-33 3. 44-39 etc. …ook wel Sijbrands opening genaamd…gevolg…zwaar gesloten klassiek…betekenend…tempo’s tellen, heren!…op zet 22 koos Edwin voor het kerkhof…de lugubere bezetting van veld 22…na het nodige (en onnodige?) heen en weer geruil werd de onafwendbare remise getekend…6-4…

 

Dick speelde tegen Henk Timmer…Henk Timmer?...ja, Henk Timmer…de Henk Timmer!…na 32-28 door Dick gespeeld, opende Henk met 18-22...vroeger ook wel de Russische opening genaamd…op de 5e zet week Dick af van de standaardopening…31-26…gewoon zijn gevoel volgend…niks mis mee!...na een tiental zetten begon de horizon der gesloten klassieke standen zich af te tekenen…op de 30e zet speelt Henk 14-19 (?)…ik ga nu effe een kopje koffie drinken…het verdere commentaar wordt verzorgd door Dick “himself” op Toernooibase…

 

30. ... 23-29

 

In de partij zit ik te wikken en te wegen. Geen 4843 spelen want dan is het met 2329 wel (ver) klaar en heb ik mijn derde nederlaag te pakken. Driftig zoekend naar andere plannen speel ik 4843 zonder nog aan 2329 te denken. Soms zit het mee zullen we maar zeggen

 …er werd verder gespeeld waarbij onze man geschikt naar de remise wist te koersen…7-5…

 …vervolgens is de beurt aan onze “onvolprezen” scribent…en wel nog tegen Johan Top…finalist Nederlands Kampioenschap junioren…6e plaats werd hem dit jaar toegedicht…na een standaardopening door mij gespeeld…en wel 1. 32-28  19-23 2. 28*19  14*23 etc. etc. wijk ik op de 5e zet af van mijn oorspronkelijk plan…ik speel 33-28…terwijl 35-30 het plan was…mijn angst bestond hier in dat het doorvoeren van de Roozenburg variant op de 8e zet tot een Springer Contra Attaque door mijn tegenstander kon leiden…vandaar 33-28…achteraf bij analyse blijkt dat deze angst geheel ongegrond is…Springer Contra Attaque is voor wit goed bespeelbaar…ik wist het ook van eerdere partijen, maar was het weer vergeten!?...vervolgens met tempo achterstand klassiek in…altijd lekker…dan…mijn fout?!…ik laat hem geheel onnodig uit klassiek ontsnappen…alle hens aan dek nu…na het grote zeil en het fokzeil te hebben gehesen, stoomde (?!) ik snel door naar de remisehaven…8-6…

 Onze topspeler Gijs speelde tegen Henri van Hierden…na in het begin wat ruiltjes over en weer begon zich langzaam een klassieke structuur te ontvouwen…Gijs kwam wat makkelijker te staan en had 1 tempo minder…maar wat onze man uit Maastricht ook probeerde, er zat altijd een remisekiertje in…9-7…

 Vervolgens was onze zuiderbuur Valère aangetreden tegen Bram Cysouw…de tegenstander koos in eerste instantie voor de Roozenburg, om vervolgens af te ruilen waardoor deze van zijn sokkel viel…op het oog leek het er op dat Bram iets voordeliger stond, doch ook u weet dat onze scribent licht bijziend is…met magistraal offerwerk in combinatie met vernuft, wist Valère de remise veilig te stellen…10-8…

 De tussenstand is dus 10-8, in het nadeel van het bastion Maastricht…als laatste was dan ook nog nota bene onze invaller Luc Jennes aan het bord…hij speelde tegen Jaap van Hierden Sr., let wel…Sr. …ga daar maar aan staan!…Luc speelde verzorgd en het leverde een klassieke stand op…maar stilletjes aan kwam Jaap iedere keer weer een beetje naar voren met als gevolg een lichte tempovoorsprong…vervolgens begon de aanval van Jaap door te slaan en het was “pompen of verzuipen”…uiteindelijk haalde onze dappere Belg alsnog de damlijn, maar de tegenstander ook…met een overmacht van 1 dam en 4 schijven, was voor de eenzame dam van Luc niet veel meer te beginnen…12-8…    

 

De eerste nederlaag van Maastricht is een feit…ik zag vele droevige, snotterende dammers met rood doortraande oogjes…mocht u  nog vragen hebben omtrent de titel van dit stuk…bedenk de gevoelens die daarmee te paard gingen…

 

Uw scribent en trouwe dienaar