Blue Flower

(Van onze speciale verslaggever Dennis Joosten)

 De 2e wedstrijd van het nog prille seizoen moest de Maastrichtse hoofdmacht aantreden tegen het Brabantse Asten…uit, altijd moeilijk…ja, Asten, daar hebben we gemengde gevoelens bij...vorig seizoen nog met 11-09 verloren, terwijl een winst van 13-07 ook tot de mogelijkheden had behoord…wellicht had een en ander destijds te maken met de datum...de elfde van elfde speelden wij die wedstrijd…en dat tegen de carnavalshoofdstad van het Zuiden…that’s asking for trouble…en we hebben het geweten…maar goed, dat was in een vorig leven…dit seizoen was de datum op 29 september gezet, daar kan het dus niet aan liggen…

Gijs had de hele voorgaande week liggen te broeden op een verrassende strategie…na veel wikken en wegen was hij eruit…tegen de top 3 spelers een punt halen en de rest dient het karwei af te maken…niemand die deze geniale zet kon bevroeden….daarvoor hebben wij Gijs, en de tegenstander dus niet!!...

 Onze Andy speelde tegen Bert Berkers…ja, een van de toppers…behalve op het Nederlandstalig muziekgebied, kent de damscène in deze wedstrijd dus ook het begrip de toppers…ondanks alle waarschuwingen van Gijs, opende Andy doodleuk met 34-29…dus, schijt aan de tactiek, Andy komt eraan!!...om vervolgens op de 5e zet veld 24 in te nemen…op de 21e zet zag onze Andy een zodanig verleidelijk hapje, dat hij deze niet kon weerstaan…in één klap 8 schijven van het bord, met zowaar een positioneel gelijkwaardige stand…het verdere verloop van de partij bleef in evenwicht waardoor op de 45e zet de remise getekend werd…laat Andy maar schuiven!! 

Onze thuisspeler Maurice (met zwart) moest het opnemen tegen de exotische Martien Madou…met en met begon Maurice steeds meer het centrum op te eisen om vervolgens de velden 26, 27 en 28 te gaan bezetten…een doorbraak volgde op de lange vleugel van de tegenstander en de rest kunt u in de analen lezen… 

Karel speelde op bord 1 tegen Paul Hellings…getrouw de strategie van Gijs speelde Karel rustig maar precies…een klassieke stand kwam op het bord waarin het evenwicht niet verbroken werd…opdracht geslaagd!…Karel wist mij naderhand te vertellen dat de opdracht van Gijs hem heilig was…zo in de trant van “Befehl ist Befehl”…(weet iemand toevallig of Karel mogelijk Duitse voorouders heeft?!)… 

Eric speelde op bord 2 tegen de sterkste van het illustere gezelschap uit Asten, Hans Berkers…ook hier waande de geest van Gijs rond…remise op de eerste 3 borden…Eric spreekt inmiddels al een aardig woordje Nederlands, dus de opdracht werd geheel begrepen…in een rustig en behoedzaam gespeelde opening werd hier en daar een ruiltje niet ontzien… op de meest ingenieuze wijze werd er geruild waar de tegenstander totaal geen weerwoord op had… Andy zou hier wel degelijk jaloers op kunnen worden…op de 40e zet werd dan ook de remise getekend…tegen ijzervreter Conrad was geen kruid gewassen…opdracht voldaan…mission accomplished!!... 

Dick had tegen KVO specialist Jules Martens geloot…het schijnt dat deze Martens zelfs een boekje heeft geschreven over de KVO…dus Jules geniepig aansturen op een korte vleugelopsluiting...en jawel, het geschiedde…nadat de zwartspeler zich vervolgens uit de KVO wist te bevrijden, bezette hij de centrumvelden 27, 28 en 29…zwaar weer voor Dick “angesagt”…gedwongen een schijf te offeren, kon onze man het tij niet meer keren… 

Toen betrad onze super invaller Bèr de arena…eigenlijk weg “gepromoveerd” naar het 2e…op eigen initiatief…maar aangesteld als eerste invaller…Bèr trad op bord 10 aan tegen Hans Greveraars…en Bèr had honger…grote honger…dus, Hans ruilde er op los…alsof zijn leven er van af hing…maar onze Bèr bleef “cool”…veroverde langzaam maar zeker het centrum…om vervolgens de strategische velden te gaan bezetten die Hylke Hylkema uitvoerig beschrijft in zijn boekje “De flankaanval”…van Hans hebben we niets meer vernomen…schijnt later nog wel in Asten gesignaleerd te zijn… 

Harry moest het opnemen tegen Geert Jan Loomans…vanuit een flankaanval ging Harry de centrumvelden bezetten…uiteindelijk bleek het lichte voordeel dat Harry had toch niet voldoende voor de winst…puntendeling… 

Toen was het de beurt aan onze mede Limburger, maar dan aan de verkeerde andere kant van de grens…Valère luidt de naam…in een klassiek opgezette partij leek het dat Valère in temponood zou komen…maar met een vernuftig offertje aan het einde van het middenspel wist hij het binnenbrandje voortijdig te blussen…remise is nooit in gevaar geweest… 

Voorts speelde uw scribent tegen de invaller Paul van den Bercken…wie in Godsnaam is Paul van den Bercken?…even geïnformeerd bij voormalig streekgenoot Gijs, bleek dit de oud trainer van onze Gijs te zijn…ook dat nog!!...weliswaar 30 jaar geleden, maar toch…onze krasse knar van 80 lentes jong verschijnt achter het bord met een miniatuur diagrammetje waarop de nummers van de velden genoteerd staan…de psychologische oorlogsvoering was ingezet!…ondanks zijn wat lagere rating speelde hij een gedegen partij…het miniatuur diagrammetje waar hij continu op keek na ieder zet die gespeeld werd, liet de scribent dezes in zijn geheel onberoerd…in een flankaanval werd steeds meer het centrum bezet en de stelling van de tegenstander in tweeën gesplitst…na 57 zetten mocht de haan uiteindelijk victorie kraaien, met de aantekening dat de tegenstander toch behoorlijk gespeeld heeft... 

Als laatste stond Gijs nog in de arena…tegen Hans van Berkel sr. …de vader van…(voordat het een quizvraag wordt!…Anton)…dat Hans het dammen nog niet verleerd is, getuige tegen onze Gijs…hij stuurde op klassieke wateren aan, en hoe Gijs ook manoeuvreerde, de boot kwam weer in de klassieke wateren terecht…in een dunner standje wist Hans het hoofd koel te houden, waardoor de remise onvermijdbaar werd… 

Uiteindelijk leverde deze sportieve inspanning ons een verdiende 12-08 overwinning op…precies zoals Gijs getipt had… daarvoor hebben wij Gijs, en de tegenstander dus niet!!...