Blue Flower

(Vanaf heden zal Dennis Joosten na elke wedstrijd een verslag maken van het team in de klasse 1C,. Het zal een verslag zijn zoals hij de wedstrijd heeft beleefd met de gevoelens van een dammer die net een wedstrijd heeft gespeeld en de bijbehorende emoties van verlies, winst of remise nog duidelijk merkbaar zijn in de inkt die uit zijn pen vloeit. Allereerst het verslag van de wedstrijd tegen de Amateurs ,die zich als Professionals hebben geweerd. Uw schrijver is van een kant teleurgesteld over zijn eigen prestatie maar heel trots op  de prestatie van zijn team. Hoe zich  die emoties in een verslag vertalen leest U hieronder.)

Maastricht 1 slaat toe...en hoe !!!!!…

 

Twee weken geleden heeft Maastricht zich serieus kandidaat weten te stellen voor het kampioenschap in klasse 1C door Damateurs uit Sint Oedenrode een gigantisch pak slaag te geven…met maar liefs 11-9 werd er overtuigend gewonnen…alle verwachtingen werden overstegen door deze enorme uitslag…met een grote mate van tevredenheid werd dan ook de thuisreis aanvaardt...(?????)

 

Eric Conrad wist de eerste partij van het seizoen tegen Peter Klaassen meteen in een klinkende overwinning te gieten...met goed positiespel wist hij de tegenstander te verleiden tot een foutje…en dat moet je nou net niet doen tegen onze Eric…

 

Harry creëerde een omsingeling in zijn partij tegen Rob Pijnenburg…toen Rob ervoor koos robuust het centrum te gaan bezetten, werd dit door Harry pijnlijk (voor Rob) afgestraft…twee punten…

 

Onze nieuwste aanwinst Ger kwam tegen ijzervreter Jacques Brouns…Jacques is een erkent remiseschuiver en niemand dient aan deze instelling te tornen…Ger probeerde het op alle fronten…ging meerdere keren het veld 29 op (spelend met wit), maar Jacques wist keer op keer verwikkelingen te vermijden…na 44 zetten gaf Ger het op…de remise was getekend…

 

Invaller Leo (de enige, echte Don Leo uit Madrid) speelde tegen Leo van Vlerken…en jawel hoor, het werd dus de partij van Leo tegen Leo…tijdens de partij deed geen van beide Leo’s enige concessies…als er geruild kon worden, werd er gelijkwaardig geruild…als er niet geruild kon worden, hadden de beide Leo’s daar vrede mee.…na precies 41 zetten werd de remise getekend…Leo-Leo…1-1…

 

Onze Gijs speelde tegen Jos van der Wielen…wij hadden de indruk (ik en ondergetekende) dat Jos een puntendeling ruimschoots voldoende achtte…en zo geschiedde…

 

Ook onze tweede aanwinst Valère speelde een remisepartij tegen Tom Vissers…ondanks dat het Belgisch Multi talent een overwicht in het centrum had, liep de partij remise…

 

Karel kreeg het te maken met Erik Spenrath…in het verloop van de partij eiste Karel het centrum meer en meer op…om vervolgens een schijfje op te peuzelen…tevens volgde er na een aantal zetten een hielslagje waarna de bijl definitief Erik onthoofde…mensen, het was een bloederig tafereel…

 

Ondergetekende moet zich meteen al de eerste wedstrijd verontschuldigen voor de uitslag van de wedstrijd…niet het getoonde spel stemde tot ontevredenheid, maar de enorme bok die geschoten werd, weliswaar in de tijdnoodfase, leidde tot een dikke, vette 0…wanneer de tegenstander Anton Bloks het in de eindfase goed zou spelen, zou hij terecht een puntje verdiend hebben…doch, met de medewerking van ondergetekende verliep het anders…grrr…

 

Onze (zich zelf benoemende) enige, echte talentloze prutser (we hebben het hier over Dick) speelde tegen de sterke Wil van den Braak…een verrassing dat Wil opdook…niemand had daar nu rekening mee gehouden…Dick speelde zonder gêne en zocht de aanval op…dit leidde op de 23e zet tot de gelijknamige  bezetting…(dus tot de bezetting van veld 23…moet ik nu alles uitleggen!)…langzaam begon Wil dit veld te omsingelen om vervolgens de aanval te openen op dit veld…en met succes…Dick een houtje achter…toch bleef Dick manmoedig doorvechten, hetgeen resulteerde in een heuse doorbraak…maar wel met vier houtjes achter…op de 60e zet werd de handdoek in de fameuze ring geworpen…

 

Als laatste speelde de enige, echte tsaar uit Rusland…niet Nicholaas II Romanov, niet Vladimir Poetin, maar Peter de dammer…na een gelijk opgaande strijd verkreeg tegenstander John Wilsons een licht centrumoverwicht…een offer van John werd bekroond met een doorbraak, doch ook Peter mocht naar de damlijn rennen (!)…daar Peter, in het verleden als tsaar, ook veel vossenjachten heeft mogen mee maken, kende hij het klappen van de zweep…een oude vos verleert zijn streken niet…met een leep trucje van onze Grootvorst moest John zich remise geven…en dit leverde het gouden 11e punt op…

 

U bemerkt, dat ik als uw trouwe en nederige dienaar het bovenstaande geheel naar waarheid heb opgeschreven…geen woord is overdreven of ook maar enigszins aangezet…de klinkende overwinning is het begin van een triomftocht naar het kampioenschap…we zouden nu al de champagneflessen kunnen ontkurken, maar we wachten maar totdat de 11 wedstrijden gespeeld zijn…

 

Maastricht 1…enen dikken proficiat...