Blue Flower

(door Dennis Joosten)

 Na een aantal zonnige dagen was de zaterdag aangebroken…geen zon, druilerig, ietwat frisjes…was het een voorbode, of toch gewoon maar het weer dat in Zuid Limburg wel eens voorkomt…om 12 uur was eenieder die verwacht werd, ook daadwerkelijk aanwezig in Maastricht…ja, ik hoor het u al vragen…en die ook!…Harry, die was ook op tijd aanwezig!!...zodat Dré, na een ietwat rommelige toespraak, niet iedereen had zijn plaatsje nog gevonden, het startsein kon geven…de een begon meteen de klok in te duwen, terwijl aan een ander bord nog geïnformeerd werd of er begonnen kon worden…tevens was de zaal nog niet geheel stil, zodat na enige waarschuwingen over en weer, de stilte uiteindelijk toch kon neerdalen in het damlokaal…nou, dat was dus de aanvang!!! 

De tegenstander was Denk en Zet Culemborg 2…en jawel hoor, zij waren diegene die dezelfde week nog besloten hadden te (willen) degraderen…de letterlijke bewoording van teamcaptain Henk Stoop tegen de scribent geuit na de wedstrijd…indien men de uitslagenreeks bestudeert van Denk en Zet, nog eens niet zo een onlogische conclusie…stijf onderaan…met 0 punten uit 5 duels…bordpunten ook al niet overvloedig aanwezig…in totaal een schamele 26 bordpuntjes… 

De een of andere lezer zou kunnen denken…appeltje, eitje…tegen Lent 14 dagen geleden verloren, maar we hadden moeten winnen, en dat met 8 man…nu met 10 man zou winnen toch wel niet het grootste probleem dienen te zijn…alleen de hoogte van de uitslag was van belang…en dat moet toch wel kunnen lukken tegen dat team dat de gehele competitie al met de rode lantaarn in zijn hand staat te leuren!... 

Het eerste duel werd uitgevochten tussen Harry en Willemijn Verhoef (214)…en jawel, het is inderdaad de dochter van Bram Verhoef…samen met papa afgereisd naar het zuiden…om daar dus tegen ene zekere Harry te gaan spelen...voormalig Limburgs Kampioen…en nog meerdere titels, die ik wegens plaatsgebrek niet allemaal kan opsommen…Willemijn is een speelster die nog niet alle kneepjes van het vak machtig is…die is een mooie bewoording voor het diegene die toch maar de moed heeft tegen onze Harry te gaan aantreden…reeds na 6 zetten in een lange vleugel opsluiting…en na 14 zetten eiste Harry het eerste schijf op…na 26 zetten haalde Harry een dam, die vervolgens wel weer tegen een extra schijfje werd afgenomen…in een 9 om 7 stand gaf de jonge dame de hand…2-0… 

Vervolgens was het de beurt aan Dick…en nog wel tegen Kumar Mangal (936)…na een tiental zetten koos Kumar voor de flanken…Dick, als witspeler, bezat gaandeweg de velden 27, 28 en 29…het lukte Dick echter niet om deze centrumpositie gedurende de partij uit te bouwen tot een winnende positie…na 52 zetten werd de remise getekend…3-1… 

Maurice nam het op tegen Ebbo de Jong (951)…klassiek was “angesagt” en verscheen dus op het bord…echter, na 24 zetten kon Ebbo verschrikkelijk uithalen…6 schijven offeren en 7 schijven terug halen…maar onze man, 72 jaar jong, zag het geheel aan zich voorbij trekken…lucky Maurice…na de nodige ruilen werd op de 42e zet geremiseerd…4-2… 

De tijd was aangebroken dat onze scribent in de arena moest aantreden…en wel tegen de kopman Ed Kok (1120)…na een 1. 32-28  17-22 2. 28x17  11x22 opening ging Ed in de aanval, Dennis in de verdediging…na de 27e zet 34-29  23x34  28. 39x30 kwam Ed wat lastiger te staan met zijn lange vleugel…vervolgens in een interesse stand wist onze proza schrijver op de 36e zet “zijn tweede bok” van de competitie af te schieten…alleen positioneel kijken, en geen zetcontrole (?)…4-4…

 Onze man in supervorm Eric trof Krijn van Drie (1031)…na een vijftiental zetten Krijn vol in de aanval, Eric in de verdediging…op de 29e zet werd Krijn wellicht ietwat overmoedig…met zwart veld 28 gaan bezetten…toen op de 33e zet 12-17 werd gespeeld, ging de schijf op veld 28 na een aantal zetten “er aan”…vervolgens werd het lot bezegeld door een slagzet…6-4…

 En dan…ja, dan…met twee weken vertraging, dan de opwachting van Julien…de man uit Brussel moest het opnemen tegen de vader van Willemijn, Bram geheten…na exact 10 zetten waren de klassieke stellingen betrokken…nauwkeurig werd er gemanoeuvreerd door beide partijen…na 24 zetten bezette Julien met wit veld 22, hetgeen meteen als te bedreigend werd beoordeeld door Bram…dus weg met die schijf middels 11-17  25. 22x11  6x17…het evenwicht werd niet verbroken waardoor op de 45e zet de remise werd ondertekend…7-5…

Na de man uit Brussel, trad onze andere Belgische versterking aan…Valère is de naam…hersteld van de bloeding, voorraad aangevuld en weer genoeg spirit om aan te treden…en wel tegen Jan Riesthuis (1082)…na een gelijk opgaande strijd, kwam toch het centrum van Valère steeds meer onder druk te staan…zo danig onder druk dat onze man een houtje moest offeren…na 44 zetten was het over…7-7…

Andy speelde tegen de slechtziende dammer Peter Kers (810)…hij had van tevoren eenieder gewaarschuwd voor wat dit fysiek zou betekenen aan het dambord…nu zou hij zelf zijn waarschuwingen in de praktijk brengen…na een lange strijd kwam Peter toch in de tempoproblemen…dit probeerde hij op te lossen middels een 4 om 3…bleek toch niet de goede oplossing te zijn…9-7…

 Vervolgens was het stokje overgeleverd aan Gijs…die speelde tegen Henk Stoop (1092)...na 9 zetten klassieke structuren…die vervolgens door Gijs middels 12. 27-22  18x27  13. 32x21 werd afgebouwd…wat Gijs daarna nog alles probeerde, Henk zag er altijd wel een ruiltje in…10-8…

 En nu was het woord aan onze Karel…tegen het aanstormend talent Pelle Bronkhorst (911)…vorige wedstrijd nog geremiseerd tegen Ton van Adrichem (1224) in de provinciale clubcompetitie van Gelderland…volgens zijn mentor Henk Stoop gestopt met voetballen om te kunnen dammen…geef de jongeman eens ongelijk!...beide spelers wilden aanvallen…er werd dan ook door beiden aangevallen…tot de 33e zet, toen het geheel geneutraliseerd werd…open stelling wederom…een 8 om 8 stand, die wel eens naar remise zou kunnen lopen…en dat zou voldoende zijn voor de overwinning van de Maastrichtse Mannschaft…doch de schijven kropen langzaam naar elkaar toe…van een 8 om 8 werd het een 7 om 7…klassieke structuur waarbij Pelle 1 tempi minder had en de bezetting van beide vleugels…op de 47e zet kwam het offer van Pelle en het achterlopen op een schijf…Karel zat nog steeds in temponood en middels een slagwisseling kon hij doorbreken naar dam…maar Pelle ook, en dat nog tegen een winst van drie schijven…zwaar weer voor onze man…er had zich inmiddels veel volk verzameld rondom de partij…naast dat de zaal al niet van al te hoge temperaturen voorzien was (Karel hield de gehele middag zijn jas aan), ontstond er ook nog een beetje rumoer aan de zijkant van het bord…er werd wat gekletst terwijl de partij nog aan de gang was…een niet nader genoemd persoon, we noemen hem Luidkeelse Nico (de initialen berusten op puur toeval) werd tot de orde geroepen…het eindspel was reeds in volle gang…de situatie…twee dammen en drie schijven, tegen een dam en een schijf…waarbij die ene schijf op het punt staat te promoveren tot dam…een tweede dam zou wellicht remise zijn…echter, wellicht door de spanning van het moment wordt de dam niet op veld 46 behaald, maar op veld 47…waardoor Pelle met een laatste trucje alsnog kon afwikkelen naar een 4 om 1 eindspel…na 67 zetten gespeeld te hebben, werd het…10-10…

 En waar stond Denk en Zet Culemborg 2 nog eens op de ranglijst…zie de aanhef maar!!

 Uw scribent