Blue Flower

 (Vanaf heden zal Dennis Joosten na elke wedstrijd een verslag maken van het team in de klasse 1C,. Het zal een verslag zijn zoals hij de wedstrijd heeft beleefd met de gevoelens van een dammer die net een wedstrijd heeft gespeeld en de bijbehorende emoties van verlies, winst of remise nog duidelijk merkbaar zijn in de inkt die uit zijn pen vloeit. Allereerst het verslag van de wedstrijd tegen de Amateurs ,die zich als Professionals hebben geweerd. Uw schrijver is van een kant teleurgesteld over zijn eigen prestatie maar heel trots op  de prestatie van zijn team. Hoe zich  die emoties in een verslag vertalen leest U hieronder.)

 De ontmoeting met DES Lunteren 2 stond op deze mooie zonnige dag op het programma…een mooie zonnige dag, na de storm…welke storm?...de storm die was losgebarsten (!?) nadat onze scribent (een klein beetje) het vrije woord ontnomen was…u heeft een en ander kunnen lezen in de Maastrichtse pers…na bemiddelingspogingen van onze Andy en een mailtje van Dré was de storm gaan liggen…maar, was het wel een storm?…er wordt beweerd dat het toch een storm was, maar dan in een glas water...als Dré zijn argumentatie aanvangt met een…nouuuu!!...dan kun je gewoonweg niet meer boos zijn op deze Maastrichtse lieveling...overigens, boos was onze scribent geenszins, doch een beetje vervreemd…welnu, nadat de plooitjes weer helemaal waren gladgestreken, wat overigens niet hoefde daar er geen plooitjes te bekennen waren, ging men over tot de orde van de dag… 

Hoe was de stand op de ranglijst…Maastricht 4 punten….DES Lunteren 2 2 punten…(dus niet 22 punten!?)…na een lange reis was het zaak eerst de beentjes te strekken…dat gebeurt in de regel dus aan de bar…aan diezelfde bar werden de bardame Wilma en de barman Jaap gefotografeerd daar zij in het plaatselijke krantje geëerd zouden worden om al hun vrijwilligerswerk…u zult op de foto wellicht twee opgestoken duimen tegenkomen van de strijders Ger en de scribent…bij het strekken van de beentjes aan de bar, werden zij uitgenodigd de foto te mogen opsieren…zonder enige geldelijke vergoeding hiervoor te verlangen, voldeden zij aan het verzoek…

 Na een tijdje voegden de krijgers Karel en Dick zich bij het eerder genoemde illustere gezelschap…al gauw was het woord “de muur” gevallen…u kunt natuurlijk denken aan destijds die muur in Berlijn…of de iets langere versie uit China…nee…het ging om de muur van Lunteren…meer dan 80 jaar geleden heeft een niet nader genoemd ietwat duister figuur op deze muur gestaan…het idee om deze muur te gaan bezoeken, werd in de daarop volgende discussie niet gehonoreerd…dus we bleven aan de bar hangen…uitstekende keuze…

Vervolgens begaf zich een groter deel van het gezelschap, in het kader van de beentjes strekken, naar buiten toe…om vervolgens de wedstrijdbespreking van een ander, bij ons niet nader bekend team (!?), bij te wonen…plots, als een slag bij heldere hemel, trof de scribent dezes ter plekke een evenwichtsstoornis…was het de bespreking van dat andere, ons onbekende team?…de 4 bier van de avond tevoren genuttigd bij damclub Roermond met een zekere Wiel Okrogelnik (was het wel 4 bier…of toch meer??)…of dan toch nog, de onzichtbare hand van Dré die onze scribent aan het tuimelen bracht…hoe het geval ook moge zijn, in een slow motion actie probeerde onze schrijver de gevolgen te beperken, doch de daar geparkeerde 5 fietsen konden de val van onze man ter plekke niet meer verhinderen…na de nodige hilariteit hebben we maar snel weer het clublokaal betreden…

 De klok sloeg twaalf uur…en de wedstrijd kon beginnen…samen met de wedstrijd van DES Lunteren 1 tegen dat andere, ons nog steeds onbekende team…

Ger speelde tegen Gerrit…onze Ger tegen hun Gerrit…oorspronkelijk wilde Ger openen met 31-27…om niet nader genoemde redenen zag hij hier toch van af…het werd 34-29…in de partij werd geen vast stramien gevolgd…duidelijke structuren waren niet te bekennen.…althans, niet voor onze reporter ter plaatse…er werd zodanig omzichtig gespeeld dat een puntendeling eraan zat te komen...en hij kwam!...1-1…

Eric speelde tegen Wim Lammers…één van die Lammers waar Lunteren rijk aan is…heeft wellicht met de goede weidegrond te maken…in een nauwkeurig gespeelde partij van beide kanten, trof men op de 43e zet wederom het remisemonster aan…samen werd er met het monster gedineerd…2-2…

 

Andy speelde tegen de sterkste van Lunteren, Coen Bommel…overigens, bij navraag geen familie van Ollie B. …Andy speelde op 1. 32-28… 17-22 2. 28*17  11*22 ..de Tsjecholev opening…toe maar!…toch week onze man al op de 5e zet af van de openingstheorie…toe maar!…de schijven naderden elkaar en de stand werd steeds complexer…toe maar!…uiteindelijk werd de KVO door Coen toegepast…bij een poging hier uit te ontsnappen, moest Andy een schijf prijsgeven…deze schijf werd 8 zetten later gevolgd door een 2e schijf…4-2…

 Bèr speelde tegen Evert van de Pol…een partij waarin beide heren elkander, op het griezelige af, in evenwicht hielden…ik zal dan ook verder geen bladpapier verspillen aan deze toch nog spannende ontmoeting…5-3…

 Onze man uit Linne, Karel dus, speelde tegen Edwin Loozen…Karel herinnerde zich nog het fameuze jaar 2015, waarin hij in de nationale competitie Edwin aan zijn zegekar bond…”weer eentje erbij”, dacht Karel destijds…Edwin, met wit, ging dit maal voor de oud-Hollandse opening met 1. 33-28 2. 39-33 3. 44-39 etc. …ook wel Sijbrands opening genaamd…gevolg…zwaar gesloten klassiek…betekenend…tempo’s tellen, heren!…op zet 22 koos Edwin voor het kerkhof…de lugubere bezetting van veld 22…na het nodige (en onnodige?) heen en weer geruil werd de onafwendbare remise getekend…6-4…

 

Dick speelde tegen Henk Timmer…Henk Timmer?...ja, Henk Timmer…de Henk Timmer!…na 32-28 door Dick gespeeld, opende Henk met 18-22...vroeger ook wel de Russische opening genaamd…op de 5e zet week Dick af van de standaardopening…31-26…gewoon zijn gevoel volgend…niks mis mee!...na een tiental zetten begon de horizon der gesloten klassieke standen zich af te tekenen…op de 30e zet speelt Henk 14-19 (?)…ik ga nu effe een kopje koffie drinken…het verdere commentaar wordt verzorgd door Dick “himself” op Toernooibase…

 

30. ... 23-29

 

In de partij zit ik te wikken en te wegen. Geen 4843 spelen want dan is het met 2329 wel (ver) klaar en heb ik mijn derde nederlaag te pakken. Driftig zoekend naar andere plannen speel ik 4843 zonder nog aan 2329 te denken. Soms zit het mee zullen we maar zeggen

 …er werd verder gespeeld waarbij onze man geschikt naar de remise wist te koersen…7-5…

 …vervolgens is de beurt aan onze “onvolprezen” scribent…en wel nog tegen Johan Top…finalist Nederlands Kampioenschap junioren…6e plaats werd hem dit jaar toegedicht…na een standaardopening door mij gespeeld…en wel 1. 32-28  19-23 2. 28*19  14*23 etc. etc. wijk ik op de 5e zet af van mijn oorspronkelijk plan…ik speel 33-28…terwijl 35-30 het plan was…mijn angst bestond hier in dat het doorvoeren van de Roozenburg variant op de 8e zet tot een Springer Contra Attaque door mijn tegenstander kon leiden…vandaar 33-28…achteraf bij analyse blijkt dat deze angst geheel ongegrond is…Springer Contra Attaque is voor wit goed bespeelbaar…ik wist het ook van eerdere partijen, maar was het weer vergeten!?...vervolgens met tempo achterstand klassiek in…altijd lekker…dan…mijn fout?!…ik laat hem geheel onnodig uit klassiek ontsnappen…alle hens aan dek nu…na het grote zeil en het fokzeil te hebben gehesen, stoomde (?!) ik snel door naar de remisehaven…8-6…

 Onze topspeler Gijs speelde tegen Henri van Hierden…na in het begin wat ruiltjes over en weer begon zich langzaam een klassieke structuur te ontvouwen…Gijs kwam wat makkelijker te staan en had 1 tempo minder…maar wat onze man uit Maastricht ook probeerde, er zat altijd een remisekiertje in…9-7…

 Vervolgens was onze zuiderbuur Valère aangetreden tegen Bram Cysouw…de tegenstander koos in eerste instantie voor de Roozenburg, om vervolgens af te ruilen waardoor deze van zijn sokkel viel…op het oog leek het er op dat Bram iets voordeliger stond, doch ook u weet dat onze scribent licht bijziend is…met magistraal offerwerk in combinatie met vernuft, wist Valère de remise veilig te stellen…10-8…

 De tussenstand is dus 10-8, in het nadeel van het bastion Maastricht…als laatste was dan ook nog nota bene onze invaller Luc Jennes aan het bord…hij speelde tegen Jaap van Hierden Sr., let wel…Sr. …ga daar maar aan staan!…Luc speelde verzorgd en het leverde een klassieke stand op…maar stilletjes aan kwam Jaap iedere keer weer een beetje naar voren met als gevolg een lichte tempovoorsprong…vervolgens begon de aanval van Jaap door te slaan en het was “pompen of verzuipen”…uiteindelijk haalde onze dappere Belg alsnog de damlijn, maar de tegenstander ook…met een overmacht van 1 dam en 4 schijven, was voor de eenzame dam van Luc niet veel meer te beginnen…12-8…    

 

De eerste nederlaag van Maastricht is een feit…ik zag vele droevige, snotterende dammers met rood doortraande oogjes…mocht u  nog vragen hebben omtrent de titel van dit stuk…bedenk de gevoelens die daarmee te paard gingen…

 

Uw scribent en trouwe dienaar